Bu ayki etkinlik konusu duyurulur duyurulmaz aklıma madımakla yapılan bir tür gözlemeyi yapma fikri geldi. Bu gözlemeyi kayınvalidem çok güzel yapar. Ben de kendisinden öğrendim ama malesef madımak bulamadım. Bu nedenle sadece yapılışını vermek istiyorum. Madımak otu doğada kendiliğinden yetişen bir bitkidir. Bu otu bahar aylarında (Ben bostancı pazarından buluyordum) semt pazarlarında bulabilirsiniz. Ayrıca ıspanak yemeği gibi pişirirseniz de inanılmaz lezzetli bir yemek oluyor. Tabii daha başka bir sürü yemek yapılabiliyor madımak ile...
...Ve tabii evsahibimiz sevgili Asya'ya teşekkürlerimi iletmek istiyorum. Son derece titiz bir şekilde tarifleri derleyip toplayıp, her blogu ayrı ayrı ziyaret ederek birbirinden sıcak yorumlarıyla blogunda sunduğu için.
Malzemeler:
Yarım kilo ayıklanıp yıkanmış madımak
1 orta boy incecik kıyılmış soğan
1,5 çay kaşığı tuz
2 çorba kaşığı sıvı yağ
Hamuru için:
1 su bardağı su
Aladığınca un
1 çay kaşığı tuz
Hamuru yoğurup ceviz büyüklüğünde bezeler hazırlayın. Her bir bezeyi unlanmış tezgahta tabak büyüklüğünde açın. Bir tavaya yağı koyun, soğanları pembeleşinceye kadar kavurun. İçine madımakları koyup tekrar kavurun. Her bir açılmış hamurun yarısına, iki çorba kaşığı kadar madımaklı içi yayın ve diğer yarıyı üzerine kapatın. Isıtılmış yağsız tavada (sac olursa daha iyi olur) her iki tarafı kızarana kadar pişirin.
Bugün annemin doğum günü. Benim bir tanecik annem 10 mart günü dünyaya gözlerini açmış... Aslında nüfus kayıtlarına göre doğumgünü eylülde ama eskiden bebekleri nüfusa tam gününde kaydetmek yokmuş doğru dürüst biliyorsunuz ki.. Biz de bu nedenle annemin doğumgününü yılda iki kez kutluyoruz. Ama sanmayın ki iki kez pasta veya hediye alır annem. Her seferinde ya unuturum ya da hediyemi almayı unutup bir diğerine alırım diye teskin ederim kendimi. :)) Bu sefer bize geleceği için fırsat bu fırsat hemen ona bir pasta hazırladım. Ben bu satırları yazarken onlar babamla buraya gelmek üzere yoldalar. İnşallah beğenir. Canım annem iyi ki doğurmuş anneannem seni de benim annem olmuşsun. Seni çok seviyorum...
Bu pastamın macerası yine "şu yıldız çiçeği kalıbımı bir kullanamadım" diye düşünüp dururken başladı. Önce oturdum minik minik kestim, yapraklarını şekillendirdim sonra ortaları falan derken oldu yine bir sürü çiçekçikler... Pasta yaparken doğaçlama çalışmaya bayılıyorum, genelde de çizim yapıyorum ki bittiği zaman nasıl görüneceği hakkında bir fikrim olsun. İşte bu maceranın da aşamaları...
